Cumartesi, Şubat 23, 2019

İnsanlar Sorar Neden Diye

  Hiç yorum yok

İnsanlar Sorar Neden? Diye

   İnsanlar sorar "Neden?" sen de sorarsın bazen kendine bazen birisine, hep sordun ama neden sordun bir cevap almak istiyor muydun? Hayata yönelttiğin bu sorunun bir cevabı olduğunu inandın mı? Yoksa içindeki acıyı dindirmek için miydi? Hepsi olabilir dedim ya insanlar sorar, sadece sorar halbuki susup dinlemek gerekir bazen bir büyüğün sözlerini bazen bir küçüğün gözlerini bazen ise rüzgarın bizim için çaldığı o türküyü.

   Çok konuşanlardan olamadım asla dinlemeyi tercih ettim. Konuşmak kendimi tekrar etmekti fakat dinlemek beni ilerletiyordu, bir şey öğrenmeme gerek yok dinlerken bir kuşun ötüşün de ki sanat bile bir matematik bilgisinden önemliydi belki ama biz anlayamıyorduk binlerce hayvan binlerce ses çıkartıyor ama her biri diğerini dinliyor ve ben soruyorum şimdi "Neden?" Neden insanlar birbirlerini dinlemek anlamak için uğraşmıyor.

   Aynı dilleri konuşan farklı dünyalar oluyorlar ve anlayış gibi huzur dolu bir bilgelik yerine birbirlerine hep neden diye sorular yöneltiyorlar dedim ya insanlar sorar sadece sorar sorgulamak gerek bazen kendi sorduğun soruyu bazense karşındaki soruyu ama yargılamamak lazım sorular alıngandır öncesini sonrasını bilemezsin olacaklar puslu bir hava gibidir içinden gitmen gerekir. Sorunun nedenini ancak böyle anlayabilirsin ama insanlara bunu dediğinde "Neden gideyim?" der haklıdır onlar bu kadarcıktır, kendi ufak dünyalarının en büyük dağıdır her biri, sormazlar benden büyüğü var mı diye korkarlar.

korku onları içlerine kapatır ne yapacaklarını bilemezler yapmaları gereken şey bir gezgin olmaktır bir dağ değil dünya dünya gezip dağları parçalayan bir gezgin olmalıdır geçtiği her dünyada kendisinden bir iz bırakmalı ardından gelenler onu tanımalı "Buradaymış" demeli ve seni izlemeye devam etmeli bir yol gösterici lazımsa bunu senden iyi yapabilecek kimse yok dağını parçala ve içindeki kaşif ruhu ortaya çıkar keşfetmeye başla bir bulutu bir çiçeği bir köpeği bir insanı unutma insanla bulut aynıdır ikisi de rüzgarda savrulur ikisi de toplanır ikisi de dağılır bazen çok duygulanır ağlar bazen öfkelenir ve parlar ama doğadaki her şey aynıdır unutma her şeyi kucakla sana öfkeyle gelene sevgiyle git. Öfkenin ardında sevgi arayan ufak bir bulut olacak o insanin ardındaki o buluta dokun ve bu bulutların sayısı çoğaldıkça mutlu olacaksın. "Nasıl dokunacağım?" Der isen bir söz bir bakış bir müzik bir düşünce her şey e dokunabilir sözlerin gücünü sakın küçümseme dostum onlar senin en tehlikeli değil en huzurlu silahın olsun çekinme konuşmaktan karşındakine anlatmaktan senden ondan olanlardan her şeyden bahset yeter ki onun dağını parçala

   İnsanlar sana soracak "Neden? Neden bunu yapıyorsun?" onlara herkesin bir "Bulut" olduğunu anlat.

Eğer bu yazıyı beğendiyseniz aşağıdaki butonlar ile paylaşabilirsiniz.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder